خبرنگار:ازلحاظ حرفه ای نظر شخصی تان در مورد بازی آئه چیست؟
کارگردان:به نظر من آئه بازیگر درخشانی است.توانایی ایفای نقش های کاملاً متفاوتی را دارد واین نکته برای یک بازیگر از اهمّیت بسیاری برخوردار است چون باعث میشود همیشه در یک نقش نماند وتبدیل به کلیشه نشود.
مثل یک کاغذ سفید است که می تواند هر نقشی را به خود بپزیرد.تو رنگها را در صفحه می گذاری و او رنگها را بخود میگیرد.می تواند گیوم یا یانگوم یا هر کس دیگری باشد.می تواند از سویی بسیار باهوش و از سویی دیگر بسیار سرد باشد.

خبرنگار:کارآئه دراین سریال چطور بود؟
کارگردان:آئه آدم سختکوش،دلسوز و وظیفه شناسی است که خودش را وقف کار می کند.من همیشه خیالم از بابت او راحت بود.در ضمن با همه هم رفتاری مهربان ومحترمانه دارد.هیون تایک،تهیه کننده،هم از او بسیار راضی است و می گوید
آئه کم حرف،خونسردو قابل اعتماد است.یکی از بزرگترین محاسن او نیز این است که می تواند برروی نقشی که ایفا میکند تمرکز کند.

خبرنگار:یعنی هیچ نکته آزار دهنده ای در کا کردن با او وجود نداشت؟
کارگردان:طبیعتاً هیچ آدم بی عیب و نقصی وجود ندارد.آئه هم از این قاعده مستثنی نیست.او هم معایبی دارد.فی المثل بعضی اوقات کاملاً کلّه شق می شود و هیچ جور نمی شود با او کنار آمد.معمولاً هم دلیلش این است که منطق
محض را در پیش می گیرد و ذره ای انعطاف که لازمه کار انسانی است به خرج نمی دهد.از نظر او تمامی نماها باید کاملاً منطقی باشدو گرنه نمی تواند خودش را وقف نقشش کند.

خبرنگار:امّا وقتی پای عشق در میان باشد که نمی توان منطقی عمل کرد.
کارگردان:متقاعد کردن آئه به این منظور که بتواند مسائل را از این زاویه ببیند اصلاً کار راحتی نیست.مثلاً در نمایی که یانگوم برای نخستین باراحساساتش را نسبت به او که دوستش دارد ابراز می کند،همان نمایی که در غروب خورشیدودر ساحل می گذرد
آئه اسرار داشت که عشقش را این چنین آشکار بیان نکند.مدت زیادی طول کشید تا بتوانیم نظرش را عوض کنیم.برای متقاعد کردنش گفتم آدم باید در عشق صادق باشد امّا او می گفت این منطقی نیست.

خبرنگار:پس نتوانستید قانعش کنید؟
کارگردان:برای متقاعد کردنش قطعه ای از یک رمان کره ای دهه80 را برایش نقل کردم.این رمان درباره زنی است که زمانی به مردی که دوست داشت خیانت کرد امّا بعد از مدّتی نزد او برگشت.زن از مرد خواست که اورا ببخشدامّا مرد به او گفت دوستش دارد
وجمله “دوستت دارم” معادل هزار بار گفتن “تو را بخشیدم”است.بالاخره توانستم با این شیوه قانعش کنم که وقتی عاشق باشی هر چیزی ممکن است.
آئه این گونه است.اگر نتواند مسأله ای را به طور کامل درک کند از پس بازی در آن موقعیت هم برنمی آید.

خبرنگار:با این توصیفات مدام در حال صحبت با او وقانع کردنش بوده اید.
کارگردان:تقریباً همین طور است.چون هروقت اتفاقی شبیه به این می افتاد باید مدتی با او صحبت می کردم تا بلکه قانع شود.

خبرنگار: باید کار طاقت فرسا یی باشد.؟
کارگردان:نه لزوماً.چون اولاً بازی دست اوّل وگیرای آئه به زحمتهایش می ارزد و ثانیاً همیشه از این مشکلات پیش نمی آید.هر چه فیلمبرداری جلو تر می رفت کار راحت تر پیش می رفت چون یاد گرفته بودکه به من اعتماد کند و به حرفهایم گوش دهد.

خبرنگار:ولی احتمالاً مواردی هم بوده که بنا به ویژگی های شخصیتی اش نتواند به حرفهایتان تمام وکمال گوش دهد. اینطور نبود؟
کارگردان:البته چنین مواردی هم وجود داشت که دل به گوش دادن نمی سپرد.یک بار واقعاً از کارش شگفت زده شدم. درحال فیلمبرداری نمایی در سرمایی یخبندان بودیم.درآن زمان هیچ صحنه ای نبود که آئه قرار باشد بازی کندامّا در آن سرمای منجمد کننده
ایستاده بود تا فقط بقیه بازیگران را در نمای خروجی ببیند.به آئه گفتم برو داخل و منتظر بمان،هر وقت نوبت نمای تو شد صدایت می کنم. امّا قبول نکرد.

خبرنگار:فهمیدید دلیلش برای این کار چیست؟
کارگردان:می گفت فقط در صورتی می تواند در نقشش فرو برود که آنجا بماند وتماشا کند.واقعاً بعضی اوقات لجبازو کلّه شق میشد.

خبرنگار:کلّه شقی ولجبازی اش را نقطه ضعفش می دانید؟
کارگردان:نه لزوماً.شاید همین لجبازی است که باعث شده تا نرسیدن به نقطه اوج دست بردار هیچ تلاشی نباشد وشاید با همین ویژگی ها است که توانسته به یکی از برترین ستارگان امروز سینمای کره تبدیل شود.

خبرنگار:اگر ممکن است میزان دستمزد وی را بگوئید.
کارگردان:او و همینطور بازیگران دیگری مثل بائه یونگ جون و چوی جی وو معمولاً برای هر قسمت 50 میلیون وون معادل 80 هزار دلار می گیرند که تقریباً نصف بودجه تولید هر سریال بزرگ محسوب می شود.

خبرنگار:از نظر شما تفاوت این سریال با دیگر سریالهای کره در چیست؟
کارگردان:سریالهای کره ای معمولاً خلاقانه نیستند وفقط به بیننده اجازه میدهند که مشکلات روزمره اش را فراموش کندو چند دقیقه ای را خوش باشد.فکر میکنم جواهری در قصر این مشکل را ندشت وبا خلاقییتش توانست مردم را به خود جذب کند.

خبرنگار:دیگر عوامل موفّقیت کارتان را چه می دانید؟
کارگردان:یکی از عوامل بسیار مهم در موفّقیت این سریال پیچشها و شرایط غیرمنتظره ای بود که درآن وجود داشت.در حالی که سریالهای کره ای معمولاً پایان های قابل حدس و مشخص دارند که بیننده را با خود همراه نمی کند

بیا…بیا…بیا برای همیشه اگر از او بخواهم آیا برای همیشه پیشم خواهد ماند؟
برو…برو…برو برای همیشه اگر از او بخواهم آیا برای همیشه ترکم خواهد کرد؟
هر روز وهر روز منتظرم. حتی اگر تا ابد هم منتظر بمانم بازهم نمی توانیم با هم باشیم
نه…نه نمی تواند اینگونه باشد
اگر نمی توانی بیا یی مرا با خود به آنجا ببر
مه…مه و صدای کودکی که می گرید
می خواهم به خانه بروم نزد پدر و مادری که عاشقشان هستم
مه…مه و اسما ن سیاه
ستاره ها می درخشند اما جایی برای قلب پر اشوب من نیست
آه…چه کسی می تواند مرا به خانه ببرد،خانه ای چنان دور
نترس…نترس عزیزم
یک دسته گل،یک دانه شن تا پایان زمین
نترس…نترس هر چه زود تر بزرگ شو منتظر آفتاب باش تا امید بیاورد
وقتی مه ازآسمان پاک شودکودک خواهد خندید
آواز بخوان و با این پدر و مادر حرف بزن
وقتی مه پاک شود آسمان روشن خواهد شد
به آفتاب نگاه کن و امیدوار باش
آه…چه کسی می تواند مرا به خانه ببرد،خانه ای چنان دور
آه…چه کسی می تواند مرا به خانه ببرد،خانه ای چنان دور